Н.Р. Мукимова1 , А.А. Назарзода2
Аннотатсия:
Дар мақола робитаи иқтидори меҳнатӣ ва иқтидори инноватсионии иқтисодиёти миллӣ дар шароити трансформатсияи рақамӣ баррасӣ мешавад. Нишон дода шудааст, ки назарияи классикии талабот ба қувваи корӣ, ки аз бетарафии пешрафти технологӣ нисбат ба шуғл бармеояд, ивазшавии имрӯзаи меҳнати маърифатиро бо системаҳои зеҳни сунъӣ шарҳ дода наметавонад. Дар асоси таҳлили интиқодии консепсияи мукаммалкунандагии инсон ва технология, назарияи рушди эндогенӣ ва консепсияи омӯзиш дар ҷараёни фаъолият, модели сесатҳии такрористеҳсоли иқтидори меҳнатӣ нисбат ба шароити Ҷумҳурии Тоҷикистон пешниҳод шудааст. Муайян карда шудааст, ки дар сатҳи ҳозираи фарогирии технологияҳои рақамӣ дар кишвар (55,8% дар соли 2024) татбиқи самараи мукаммалкунандагӣ, на ивазкунии қувваи корӣ, рушди пешрафтаи системаи тайёр кардани кадрҳоро, на рушди пайгириро, тақозо мекунад. Хулоса бароварда шудааст, ки иқтидори инноватсионии иқтисодиёти миллӣ на бо ҷамъи чорабиниҳои алоҳида, балки бо ҳамоҳангии сиёсати макроиқтисодии маориф, механизмҳои соҳавии ҷорӣ намудани технологияҳо ва таҷрибаи корпоративии таҳсили давомдор афзоиш меёбад. Аҳаммияти амалии таҳқиқот дар асоснок кардани воситаҳои мушаххаси сиёсати давлатӣ мебошад, ки афзоиши миқдории демографии аҳолии қобили меҳнати кишварро ба захираи устувори сифатии инноватсионии иқтисодиёти миллӣ табдил медиҳанд.
Калидвожаҳо: иқтидори меҳнатӣ, иқтидори инноватсионӣ, рақамикунонӣ, рушди эндогенӣ, мукаммалкунии технология ва меҳнат, сармояи инсонӣ, муҳити институтсионалӣ.